ภาพที่เห็นเหล่านี้เป็นงานเก่าวาดส่งลูกค้าโดยครูพงษ์ หรือชื่อจริงคือ.. พงษ์พันธ์ คุณล้ำ

พวกเรา พอทำงานเสร็จ มักจะไม่ได้คิดถึงการถ่ายภาพ ด้วยหลายเหตุปัจจัย เช่น เวลาจำกัดที่มีอยู่ยังต้องแบ่งให้กับงานกรอบรูปอีก หรือ จากการที่เป็นผู้เขียนภาพทำงานอยู่เบื้องหลัง ไม่ได้เป็นผู้รับการสั่งจากลูกค้าโดยตรง ก็เป็นอีกประเด็นที่ทำให้เวลารีบเร่ง เจองานประเภทที่ไม่อนุญาติให้ถ่ายภาพเมื่องานเสร็จก็มี

การรับงานวาดภาพ …..มีอยู่ครั้ง สาวหน้าตาสวยคนหนึ่ง แวะมาที่ร้าน แล้วถามราคางานวาดภาพเหมือนขาวดำ  ขอเล่าเป็นบทสนทนาดังนี้

สาวสวย: คิดเท่าไหร่ค๊ะ รูปบนกระดาษ ภาพขาวดำ อยากได้ละเอียด ๆ อ่ะค่ะ

หยอครับ: ให้ลงรายละเอียดมาก ๆ คงไม่ใช่แค่สเก็ตใช่มั๊ยครับ พร้อมชี้รูปตัวอย่างให้ดู …ประมาณพันกว่าบาทครับ

สาวสวย: โห แพงอ่ะ ใช้เวลากี่วันกันเชียว

หยอครับ: ….(ยิ้ม เพราะเธอสวยว่ะ)

สาวสวย: ดินสอแท่งละไม่กี่บาท กระดาษแผ่นละไม่กี่ตัง คิดค่าวาดเป็นพันเลยเหรอ

หยอครับ: ดินสอผมมีครับ 22บาท เป็นStaedtler EE กระดาษแผ่นละ 15 บาท ลองวาดเองดูมั๊ยครับ

น้ำเสียงที่ผมคิดว่าสุภาพ  แต่คุณหนูเธอคงไม่นิยม… เธอเดินไปโดยไม่กลับมาอีกเลยครับ……แป่ว!!

ผมก็พิจารณาตัวเองถึงการเป็นพ่อค้า.. เล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนบอก มรึงวาจาสามหาวนัก อ้าว! มันเรื่องจริงนี่หว่า ถ้าจะมาแจกแจงราคาวัตถุดิบกับงานศิลปะ ตีค่าแรงเป็นรายวัน ผมคงไปเป็นคนงานในโรงงานแล้วล่ะครับ